გოჩა დათუსანი-ჯიღაური



გოჩა დათუსანი-ჯიღაური

გოჩა დათუსანი-ჯიღაური გოჩა დათუსანი-ჯიღაური 1995-1999 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში პროფესორების ნოდარ ანდღულაძისა და თენგიზ მუშკუდიანის ხელმძღვანელობით. გაიარა მასტერკლასები პაატა ბურჭულაძესთან, ბადრი მაისურაძესთან, ვოლფგანგ ბრენდელთან, ლუდვიგ ბაუმანთან. 1998 წლიდან გოჩა დათუსანი-ჯიღაური თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტია. 1999-2000 წლებში მუშაობდა ბათუმის ოპერის თეატრში.

2002 წლიდან დღემდე თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის საოპერო სტუდიის სოლისტია და მონაწილეობს სხვადასხვა საოპერო წარმოდგენებში. აღსანიშნავია მისი გამოსვლები ჯანსუღ კახიძის მიერ დაარსებულ მუსიკის საერთაშორისო ფესტივალზე „შემოდგომის თბილისი“, გუტ იმლინგის საერთაშორისო ფესტივალზე (გერმანია), რიშონ ლეციონის საერთაშორისო ფესტივალზე (ისრაელი), ფიოდორ შალიაპინის ოცდამეექვსე საერთაშორისო ფესტივალზე (ყაზანი, რუსეთი), ბათუმის I საერთაშორისო ფესტივალზე (საქართველო).

გოჩა დათუსანი-ჯიღაური პარტნიორობას უწევდა ისეთ ცნობილ მომღერლებს, როგორებიცაა: პაატა ბურჭულაძე, მაყვალა ქასრაშვილი, ზურაბ სოტკილავა, ალექსანდრე ხომერიკი, ვალერიანო გამგებელი, ლადო ათანელი, გია გაგნიძე, ნინო მაჩაიძე, გია ონიანი, მიშელ კრაიდერი, დოლორა ზაჯიკი. თანამშრომლობდა დირიჟორებთან: ჯანსუღ კახიძე, ვახტანგ კახიძე, ზაზა აზმაიფარაშვილი, გოგი ჭიჭინაძე, რევაზ ტაკიძე, მარკო ბოემი, შუია ოკაცუ, ჯანლუკა მარჩანო.

მომღერლის რეპერტუარი მოიცავს პარტიებს შემდეგი ოპერებიდან: ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტის „დონ ჯოვანი“ (მაზეტო, ლეპორელო, კომანდორი), „ფიგაროს ქორწინება“ (ექიმი ბარტოლო), „ჯადოსნური ფლეიტა“ (ზარასტრო), „ასე იქცევა ყველა ქალი“ (გულელმო); გაეტანო დონიცეტის „სიყვარულის ნექტარი“ (დულკამარა), „ლუჩია დი ლამერმური“ (რაიმონდო), „დონ პასკუალე“ (დონ პასკუალე); ჯოაკინო როსინის „სევილიელი დალაქი“ (დონ ბაზილიო); შარლ გუნოს „ფაუსტი“ (მეფისტოფელი), არიგო ბოიტოს „ფაუსტი“ (მეფისტოფელი), ოტო ნიკოლაის „უინძორელი ანცები“ (ფალსტაფი); ჯუზეპე ვერდის „აიდა“ (რამფისი, ფარაონი), „დონ კარლოსი“ (ბერი), „ნაბუქო“ (ზაქარია), „ერნანი“ (გრაფი სილვა), „ატილა“ (ატილა), „მაკბეთი“ (ბანკო), „ლუიზა მილერი“ (ვალტერი), „რიგოლეტო“ (სპარაფუჩილე), „ბალ-მასკარადი“ (ტომი, სილვანო), „ტრუბადური“ (ფერანდო); ჯაკომო პუჩინის „მადამ ბატერფლაი“ (ბონზა),„ჯანი სკიკი“ (ბეტო, სიმონე); ვინჩენცო ბელინის „ნორმა“ (ოროვესო); პიოტრ ჩაიკოვსკის „ევგენი ონეგინი“ (თავადი გრემინი), „იოლანტა“ (მეფე რენე); ზაქარია ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“ (მეფე აბიო), „დაისი“ (ცანგალა), ვიქტორ დოლიძის „ქეთო და კოტე“ (მაკარი) და სხვა.